*** Time ***
USA mini FLAG
New York

 

馃嚭馃嚫 United State of America, Bo偶e Pob艂ogos艂aw Ameryk臋 :-)

.:: Translate ::.

ArabicChinese (Simplified)DanishDutchEnglishFrenchGermanGreekHebrewItalianJapaneseKoreanLithuanianNorwegianPolishPortugueseRussianSpanishSwedishTurkish

馃嚭馃嚫 Kompetencje Kongresu USA

W艣r贸d wielu wymienianych kompetencji Kongresu, tj. ustrojodawcza (uprawnienia w procesie zmiany konstytucji), ustawodawcza, kreacyjna (w pewnych sytuacjach, np. wyb贸r prezydenta i wiceprezydenta), s膮downicza i 艣ledcza (np. poci膮ganie wy偶szych funkcjonariuszy federalnych do odpowiedzialno艣ci konstytucyjnej i ferowanie werdyktu- tzw. impeachment) oraz kontrolna na szczeg贸ln膮 uwag臋 zas艂uguj膮 uprawnienia legislacyjne i zwi膮zane z kontrola szeroko poj臋tego aparatu administracji (ale nie bezpo艣rednio prezydenta).

Kongres USA XMC.PL

Co roku do Kongresu trafia kilka tysi臋cy projekt贸w ustaw i rezolucji. Tylko znikoma ich cz臋艣膰 (kilka procent) jest referowana przez komisje na forum plenarnym izb. Los znaczniejszych projekt贸w zale偶y g艂贸wnie od tego, kto je popiera- najwi臋ksze szanse maj膮 preferowane przez prezydenck膮 administracj臋 w sytuacji posiadania przez prezydenta wi臋kszo艣ci w Kongresie. Droga ustawodawcza z regu艂y z pi臋ciu stadi贸w:

a) wykonania prawa inicjatywy ustawodawczej,

b) prac w komisjach,

c) przyj臋cia projektu w g艂osowaniu na posiedzeniu plenarnym w obu izbach,

d) uzgodnienia projektu przez izby,

e) podpisania przez prezydenta.

Projekt ustawy mo偶e wnie艣膰 pod obrady tylko cz艂onek Kongresu b膮d藕 jego komisja, cho膰 powszechnie wiadomo, i偶 oko艂o 80% projekt贸w wp艂ywaj膮cych do Kongresu jest wynikiem faktycznej inicjatywy administracji prezydenckiej. Projekty kontrowersyjne wnoszone s膮 najpierw do izby, w kt贸rej maj膮 wi臋ksz膮 szans臋 przeg艂osowania, za艣 pozosta艂e referowane s膮 cz臋sto w obu izbach jednocze艣nie. Nast臋pnie projekt wp艂ywa do w艂a艣ciwej komisji, kt贸ra najcz臋艣ciej za pomoc膮 podkomisji rozpatruje projekt i mo偶e przy tym prowadzi膰 post臋powanie wyja艣niaj膮ce, anga偶uj膮c ekspert贸w, a w przypadku wa偶niejszych ustaw przeprowadza膰 publiczne przes艂uchania z udzia艂em nie tylko przedstawicieli administracji, niezale偶nych ekspert贸w, przedstawicieli grup nacisku, ale i os贸b prywatnych (np. przedstawicieli mniejszo艣ci narodowych). Ostateczn膮 decyzj臋 o skierowaniu projektu do dalszych prac podejmuje ca艂a komisja na posiedzeniu niejawnym.

Izba Reprezentant贸w i Senat r贸偶ni膮 si臋 w procedurze dopuszczania projektu do obrad plenarnych, jednak偶e wsp贸lna cech膮 jest tu istotny wp艂yw lider贸w partyjnych na kolejno艣膰 przedstawiania projekt贸w. Po pomy艣lnym przeg艂osowaniu projektu w obu izbach (w jednobrzmi膮cej wersji, co zapewnia dzia艂anie komisji uzgadniaj膮cych) przewodnicz膮cy obu izb przesy艂aj膮 projekt do rozpatrzenia przez prezydenta.

Mo偶e on projekt podpisa膰, co jest jednoznaczne z nadaniem mu charakteru gotowej do wykonania ustawy, mo偶e odm贸wi膰 podpisu, w贸wczas projekt mo偶e sta膰 si臋 ustaw膮 po ponownym przeg艂osowaniu wi臋kszo艣ci膮 2/3 g艂os贸w obu izb Kongresu, co udaje si臋 zaledwie w kilku procentach przypadk贸w; wreszcie prezydent mo偶e dopu艣ci膰 do wej艣cia w 偶ycie ustawy bez jego podpisu, co stanowi form臋 politycznej dezaprobaty jej tre艣ci.

Funkcja, kt贸ra obecnie pozwala Kongresowi skutecznie hamowa膰 i r贸wnowa偶y膰 dzia艂alno艣膰 aparatu wykonawczego prezydenta i bardzo licznych agend rz膮dowych-nie wy艂膮czaj膮c tzw. niezale偶nych agencji, cz臋sto 艂膮cz膮cych w swej aktywno艣ci uprawnienia prawodawcze, wykonawcze i orzekaj膮ce- jest kontrola zmierzaj膮ca do stwierdzenia, czy administracja wykonuje prawo zgodnie z intencj膮 wyra偶on膮 przez Kongres. Pierwszym aktem, w kt贸rym zosta艂y sformalizowane kontrolne uprawnienia w艂adzy ustawodawczej, by艂 Legislative Reorganzation Act z 1946 r. Stworzy艂 on generalny obowi膮zek sta艂ych komisji Kongresu prowadzenia permanentnego badania realizacji ustawodawstwa. Do tego czasu bowiem kontrola przeprowadzana by艂a sporadycznie, ad hoc i g艂贸wnie za po艣rednictwem specjalnych komisji.

Wynikiem wprowadzenia w 偶ycie wskazanej ustawy by艂y zmiany regulaminowe obliguj膮ce komisje do powo艂ywania podkomisji kontrolnych, przygotowania plan贸w kontroli i umieszczania przy projektach ustaw raport贸w o przewidywanym wp艂ywie rozwi膮za艅 ustawowych na wykonanie dotychczasowych regulacji prawnych. W 1974 roku powo艂ano Generalne Biuro Rachunkowe (GAO), kt贸re sta艂o si臋 organem pomagaj膮cym Kongresowi ocenia膰 realizacj臋 przyj臋tych w ustawach program贸w zleconych administracji. Aby utrzyma膰 kontrol臋 nad stale rozrastaj膮c膮 si臋 biurokracj膮, Kongres musi dysponowa膰 r贸偶nymi technikami. Gdy jedna z nich zawiedzie, musi stosowa膰 inne, w przeciwnym bowiem razie mo偶e doj艣膰 do zdominowania w systemie rz膮d贸w elementu przedstawicielskiego przez technokratyczny. W艣r贸d wielu znanych technik kontroli wymieni膰 nale偶y:

[Czytaj Ca艂o艣膰…]

馃嚭馃嚫 Handel Zagraniczny USA

Problem rozwoju eksportu jako instrumentu tworzenia nowych miejsc pracy, wzrostu gospo颅darczego i dobrobytu zajmuje podstawowe miejs颅ce w polityce handlu zagranicznego USA. Rz膮d Stan贸w Zjednoczonych postrzega odkrywanie nowych rynk贸w i rozw贸j eksportu jako jedn膮 z g艂贸wnych cz臋艣ci swojej strategii ekonomicznej, kt贸ra zdaniem oficjalnych przedstawicieli spo颅wodowa艂a nieprzerwany wzrost gospodarczy w okresie ostatnich 7 lat. W latach 90. eksport w 1/3 zapewnia艂 wzrost gospodarki.

Rz膮d Stan贸w Zjednoczonych w swoich zamie颅rzeniach k艂adzie nacisk na dalsze dzia艂ania zmie颅rzaj膮ce do liberalizacji handlu i globalizacji gos颅podarki jako sprawdzonej na swoim przyk艂adzie metody rozwoju gospodarki kraju.

Dlatego w bud偶ecie USA na 2000 r. wa偶n膮 pozycj臋 zajmuj膮 programy rozwoju handlu za颅granicznego. Jednym z nich jest aktywizacja mi臋dzyresortowych wysi艂k贸w maj膮cych na celu stymulowanie eksportu. Na ten cel przeznacza si臋 108 mln USD, co w przeliczeniu na efekty eks颅portowe powinno przynie艣膰 2 mld USD. Wyja艣nieniem podj臋cia tej inicjatywy s膮 problemy globalne w gospodarce 艣wiatowej, w rezultacie kt贸rych eksport przedsi臋biorstw ameryka艅skich spowolni艂, a w efekcie zmniejsza艂o si臋 zatrudnienie. Poniewa偶 miliony miejsc pracy, jak wida膰 z powy偶szego, zale偶膮 od eksportu administracja uwa偶a, za nieodzowne s艂u偶y膰 pomoc膮 przedsi臋颅biorstwom w kierunku ekspansji ekspertowej.

Do lat 60-tych przemys艂 przetw贸rczy w S Z. wy颅korzystywa艂 g艂贸wnie surowce krajowe. Wyczerpywa颅nie si臋 z艂贸偶 (ropa naft., rudy metali) oraz wysokie koszty eksploatacji powoduj膮 sta艂y wzrost importu surowc贸w mineralnych. Stany Zjednoczone s膮 obe颅cnie jednym z najwi臋kszych importer贸w su颅rowc贸w mineralnych na 艣miecie. Ponad po艂ow臋 zapotrzebowania gospodarki na rop臋 naft po颅krywa import, g艂贸wnie z kraj贸w Bliskiego Wsch., Wenezueli, Meksyku i Nigerii: gaz ziemny jest dostarczany z Kanady i Meksyku, rudy 偶elaza z Kanady, Wenezueli, Brazylii i Chile, nudy i koncentraty miedzi 鈥 z Chile Panu i Zambii, koncentraty cynku i o艂owiu 鈥 z Meksyku, Au颅stralii i Kanady, cyna 鈥 z Boliwii i Malezji, boksyty 鈥 z Suninamu, Gujany, Haiti i Jamajki. USA importuj膮 r贸wnie偶 uran (RPA Kanada), chrom (RPA, Zambia, Filipiny), mangan (g艂. z Brazylii), antymon, kobalt i inne.

[Czytaj Ca艂o艣膰…]


.:: Menu ::.